Outreach Blog Gratis beginnen
Marktuitbreiding

Een B2B-lijst opbouwen van bedrijven met Koreaanse eigenaren in de VS

Google levert u geen lijst met bedrijven met Koreaanse eigenaren in de VS. Zo bouwden wij er een met 305 bedrijven: waar u zoekt, wat u filtert en wat u controleert.

Marktuitbreiding — Koreaanse bedrijven in de VS, op een rij
Kort samengevat
  1. Zoeken via Google levert zelden bedrijven met Koreaanse eigenaren op.
  2. Koreaanse bedrijvengidsen vermelden er duizenden.
  3. Controleer eigendom, regio en e-mailadres voordat u verzendt.
13.609
bedrijven in één Koreaans-Amerikaanse bedrijvengids die we hebben bekeken
4 van 229
Koreaanse restaurants in Georgia met een vermeld e-mailadres
305
bedrijven in de VS met Koreaanse eigenaren in ons echte project

Als u verkoopt aan Koreaans-Amerikaanse bedrijven – voedingsingrediënten, kassasystemen, salarisadministratie en boekhouding, verzekeringen, reclameborden, marketing – hebt u een lijst van die bedrijven nodig voordat u ook maar één e-mail kunt schrijven. En die lijst is moeilijker op te bouwen dan het lijkt.

In dit artikel laten we zien hoe wij (Outreach) voor een echt project een B2B-leadlijst met 305 bedrijven in de VS met Koreaanse eigenaren hebben opgebouwd. We behandelen waar deze bedrijven daadwerkelijk worden vermeld, hoe u kunt zien of een vermelding echt van een bedrijf met Koreaanse eigenaren is, hoe u de regio bevestigt en wat u controleert voordat u iets verzendt. Elk cijfer hier komt uit onze eigen verzamellogboeken of uit officiële documenten waarnaar we linken.

Waarom werkt zoeken naar “Korean owned business” op Google niet?

Omdat eigenaren van Koreaanse bedrijven in de VS hun eigen zaak bijna nooit omschrijven als een “Korean owned business.” Toen we de resultaten van precies die zoekopdracht verzamelden en elk resultaat controleerden, waren alle zes pagina's van een overheid van een deelstaat, een kamer van koophandel, nieuwsartikelen of een programma voor studeren in het buitenland. Niet één was een echt bedrijf met Koreaanse eigenaren.

De term wordt gebruikt door de mensen die praten over deze bedrijven: pagina's voor ondersteuning van minderheidsbedrijven, de nieuwsberichten over die programma's en gemeenschapsorganisaties. Een tandartspraktijk in Atlanta met Koreaanse eigenaren noemt zichzelf een tandartspraktijk. Een Koreaans restaurant in Los Angeles noemt zichzelf een restaurant.

Zoeken in het Koreaans lost het ook niet op. Een Koreaanstalige zoekopdracht naar “Koreaanse restaurants in Atlanta” levert blogrecensies en reisgidsen op, geen lijst met bedrijven die u kunt benaderen.

Dus de voor de hand liggende zoekstrategie – het publiek omschrijven en Google erom vragen – faalt al bij de eerste stap. U hebt een bron nodig waarin “Koreaanse eigenaar” deel uitmaakt van de manier waarop de gegevens zijn geordend.

Waar worden bedrijven in de VS met Koreaanse eigenaren daadwerkelijk vermeld?

In bedrijvengidsen van de Koreaanse gemeenschap, waarvan er veel door Koreaans-Amerikaanse kranten worden beheerd. Deze gidsen ordenen bedrijven per regio en categorie, en één gids aan de Amerikaanse westkust die we hebben bekeken, vermeldde 13.609 bedrijven.

Het belangrijkste verschil met een zoekopdracht via Google is dit: Google kan u niet vertellen of een bedrijf Koreaanse eigenaren heeft, maar in een Koreaanse bedrijvengids is de vermelding zelf een signaal. Bedrijven registreren zich daar omdat ze Koreaanssprekende klanten willen.

In ons project kwamen de bedrijven met Koreaanse eigenaren uit dit soort gidsen in plaats van uit zoekresultaten van Google. Zo veranderde een onmogelijk zoekprobleem in een filterprobleem – en dat is veel makkelijker op te lossen.

Maar “een signaal” is geen “bewijs.” Dat brengt ons bij de eerste valkuil.

Hebben alle bedrijven in een Koreaanse bedrijvengids echt Koreaanse eigenaren?

Nee. Toen we de vermeldingen doorlazen, vonden we in dezelfde gids een Japanse restaurantketen (KABUKI JAPANESE RESTAURANT) en een filiaal van een groot Amerikaans financieel bedrijf (NY LIFE SECURITIES). Ze hadden zich geregistreerd om Koreaanse klanten te bereiken – ze worden niet door Koreanen gerund.

Daarom stelden we een regel op: bewaar een bedrijf alleen als er minstens één aanwijzing is dat het door Koreanen wordt gerund. We accepteren elk van deze drie:

  1. Een Koreaanse persoonsnaam samen met een beroep in de bedrijfsnaam – bijvoorbeeld een makelaar, accountant of verzekeringsagent die staat vermeld als “[Koreaanse naam] Real Estate” of “MassMutual ([Koreaanse naam]).” De naam moet aan een beroep zijn gekoppeld of tussen haakjes staan. In het begin accepteerden we elke Koreaanse tekst in de naam, en zo glipten bedrijven zonder Koreaanse eigenaren erdoor.
  2. Een Koreaanstalige beschrijving die het bedrijf zelf heeft geschreven. Na het weghalen van de bedrijfsnaam en het adres moet er minstens 12 Koreaanse tekens aan zelfgeschreven tekst overblijven.
  3. Een categorie voor de Koreaanse keuken of Koreaanse gerechten op de menukaart.

Een bedrijfsnaam die zelf een Koreaans woord is (het equivalent van “Hanyang Realty”) telt ook als aanwijzing.

Als u aan deze markt verkoopt, schrijf dan uw eigen versie van deze regel voordat u begint. Anders raakt uw lijst ongemerkt vol met bedrijven die Koreaanse klanten bedienen maar niet reageren op een aanbod dat voor Koreaanse eigenaren is geschreven.

Waarom hebben zoveel vermeldingen geen e-mailadres?

Omdat veel lokale bedrijven – vooral restaurants – reserveringen telefonisch aannemen en nooit een e-mailadres publiceren. Dit was het grootste obstakel dat we tegenkwamen.

Toen we 229 Koreaanse restaurants in Georgia verwerkten, kwamen er maar 4 door de selectie met een e-mailadres. Van de rest hadden er 150 geen aanwijzing voor Koreaanse eigenaren en 52 wel een aanwijzing maar geen e-mailadres.

We voegden nog een stap toe: als een vermelding in een bedrijvengids geen e-mailadres heeft maar wel een website, bezoek dan de website en zoek daar naar het e-mailadres. We houden de officiële bedrijfsnaam uit de gids aan en nemen alleen het e-mailadres van de website over.

Die stap leerde ons nog iets. In het begin controleerden we alleen de homepage van een website en gaven we het op als daar geen e-mailadres stond. In de praktijk staat het e-mailadres vaak op de pagina Contact of Over ons. Toen we dezelfde werkwijze op Duitse bedrijven testten, steeg het aantal bedrijven waarvan we een e-mailadres vonden van 10 van de 24 naar 16 van de 24 (67%) doordat ook contactpagina's werden gecontroleerd, en de gemiddelde tijd per website daalde van 22 seconden naar 14.9 seconden.

Als u alleen wilt bevestigen of een adres op uw lijst echt e-mail ontvangt, vraagt onze gratis checker voor e-mailadressen dat rechtstreeks aan de mailserver van de ontvanger, zonder iets te verzenden.

Hoe bevestigt u dat een bedrijf echt in de staat zit waarop u zich richt?

Controleer eerst het straatadres. Gebruik het telefoonnummer alleen als er geen adres is. Als geen van beide beschikbaar is, bewaar het bedrijf dan niet.

De volgorde is belangrijk. Oorspronkelijk controleerden we eerst telefoonnummers. Van de 50 bedrijven die we in Georgia verzamelden, gebruikten er 4 nummers van buiten de staat (877, 561, 916, 855) – gratis nummers of nummers die van een vorige vestiging waren meegenomen. We controleerden elk van die vier websites met de hand: alle vier hadden een adres in Georgia (Atlanta, LaGrange, Atlanta, Buford). Alleen filteren op telefoonnummer had vier prima bedrijven weggegooid.

Als er geen adres is, is het telefoonnummer het enige bewijs dat overblijft. In dat geval accepteren we alleen netnummers die aan die regio zijn toegewezen – geen gratis of landelijke nummers.

“Als u het niet kunt bevestigen, bewaar het dan niet” betekent dat u minder bedrijven verzamelt. Maar een e-mail naar een bedrijf in de verkeerde staat is een verspilde e-mail – en als uw aanbod lokaal is, ook een verwarrende.

Waarom veranderen de resultaten met de branche die u kiest?

Omdat de regels die de gegevens voor de ene branche opschonen, vaak niet werken voor een andere. Dit is het deel van internationaal lijsten opbouwen dat mensen het vaakst overslaan.

Een eenvoudig voorbeeld: veel Amerikaanse bedrijven gebruiken hun domeinnaam als naam, waardoor een site als parkridgechiropractic.com “Parkridgechiropractic” wordt – één aaneengeschreven woord. Om dat te splitsen in “Park Ridge Chiropractic” moet u het branchewoord (“chiropractic”) kennen.

We zagen dit uit de eerste hand. Na verschillende rondes afstemmen op tandartspraktijken en vastgoed was ons foutenpercentage voor dat tweetal gedaald naar 3.3%. Toen we overstapten op chiropractors en verzekeringsagenten, sprong het naar 27%. Regels die af leken, waren maar voor twee branches af.

Outreach bouwt deze woordenlijsten nu automatisch op basis van branchewoordenschat en openbare gegevens over steden, in plaats van ze met de hand te schrijven. Maar de les geldt voor elke tool die u beoordeelt: test hem niet alleen op uw eigen branche. Probeer hem één keer uit op een volledig andere branche. Het is de goedkoopste en meest betrouwbare test die u kunt doen.

Waar kunt u deze bedrijven nog meer vinden, naast bedrijvengidsen?

Openbare kaartgegevens vermelden ook veel lokale winkels. Vermeldingen tonen meestal een bedrijfsnaam en een adres, en sommige bevatten een website, zodat u die website kunt openen en naar contactgegevens kunt zoeken.

Maar een kaart geeft u niet wat een Koreaanse bedrijvengids u geeft. Op een kaart staan is geen bewijs dat een bedrijf Koreaanse eigenaren heeft. Bedrijven sluiten zich aan bij een Koreaanse gids om Koreaanssprekende klanten te bereiken; een kaart vermeldt buurtwinkels, ongeacht wie ze runt. Een bedrijf dat via een kaart is gevonden, heeft dus nog steeds een van de drie hierboven genoemde aanwijzingen nodig – een Koreaanse naam samen met een beroep in de bedrijfsnaam, een Koreaanstalige beschrijving die het bedrijf zelf heeft geschreven, of een categorie voor de Koreaanse keuken of een Koreaanse menukaart – voordat u het als bedrijf met Koreaanse eigenaren behandelt.

Kaarten vermelden ook zelden een e-mailadres. Net als bij gidsen vindt u het e-mailadres meestal pas wanneer u de eigen website van het bedrijf opent.

De les is dezelfde als bij gidsen: een goede lijst is niet de grootste lijst, maar de lijst waarin elk bedrijf een aanwijzing heeft.

Hoe lang duurt het om zo'n lijst met de hand op te bouwen?

Langer dan de meeste mensen verwachten. Onze software doet er 14.9 seconden over per website. Een persoon moet de pagina laden, het contactmenu zoeken, de gegevens naar een spreadsheet kopiëren en terugkeren naar de resultaten – realistisch gezien 1 tot 2 minuten per bedrijf. Voor 300 bedrijven is dat 5 tot 10 uur, nog voordat u tijd hebt besteed aan de vraag of elk bedrijf Koreaanse eigenaren heeft of in de juiste staat zit.

Wat is het stappenplan als u het zelf doet?

Begin met een bedrijvengids, niet met een zoekmachine, en controleer drie dingen – eigendom, regio en e-mailadres – voordat een bedrijf op uw lijst komt.

  1. Zoek eerst de bedrijvengids. Zoek naar Koreaanse bedrijvengidsen die uw doelregio dekken. Vermeldingen op kaarten komen daarna, en op een kaart staan is geen bewijs van Koreaanse eigenaren.
  2. Leg uw regel voor het bewijs van eigendom vast. Een vermelding is geen bewijs. Gebruik iets als de drie criteria hierboven.
  3. Bezoek de website als er geen e-mailadres is – en controleer de pagina's Contact en Over ons, niet alleen de homepage.
  4. Bevestig de regio aan de hand van het straatadres. Gebruik telefoonnetnummers alleen als er geen adres is.
  5. Test uw werkwijze op een tweede branche. Mogelijk werkt hij alleen voor de branche waarop u hem hebt afgestemd.
  6. Controleer adressen vóór het verzenden. Verzenden naar adressen die niet bestaan, veroorzaakt bounces, en bounces schaden de bezorging van alles wat u verder verstuurt. Zie hoe u controleert of een e-mailadres bestaat.

Hoe pakt Outreach dit aan?

Outreach voert bovenstaande stappen automatisch uit. U voert zoekwoorden en een regio in (land plus staat of provincie), en Outreach vindt passende bedrijven, bezoekt hun websites voor e-mailadressen, telefoonnummers en Instagram-gebruikersnamen, filtert vermeldingen eruit die geen bedrijven zijn en bewaart alleen de bedrijven waarvan de regio is bevestigd. E-mailadressen worden gecontroleerd voordat ze worden bewaard.

De prijs geldt per gevonden contactgegeven – elk e-mailadres, telefoonnummer of elke Instagram-gebruikersnaam telt apart – en u betaalt niet voor gegevens die niet zijn gevonden. Nieuwe accounts krijgen gratis credits bij aanmelding.

Voordat u verzendt, loont het om nog twee dingen te controleren:

Voor een bredere vergelijking van methoden om lijsten op te bouwen, leest u 4 manieren om B2B-contacten te vinden als solo-oprichter.

Verzamel B2B-contacten op zoekwoord – en verstuur daarna de e-mails

Outreach vindt de e-mailadressen, telefoonnummers, Instagram-gebruikersnamen en LinkedIn-bedrijfspagina's van bedrijven die bij uw zoekwoorden passen. U betaalt per gevonden contactgegeven – niets voor wat we niet kunnen vinden.

Meld u aan en ontvang gratis credits